ISSN: 1303-4332
İndekslendiği Dizinler:
Index Copernicus
|
|
|
Türkiye’de Cumhuriyet Döneminde Yapılan Uluslararası Veteriner Hekimliği Anlaşmaları Üzerine Araştırmalar
Dr. Türel ÖZKULa
aVeteriner Hekimliği Tarihi ve Deontoloji AD, Uludağ Üniversitesi Veteriner Fakültesi, Bursa
Osmanlı Devletinde, 17’nci yüzyılın ilk yarısında başlayan Avrupa etkisi, 18’inci yüzyıl sonlarında, Batı ülkeleri ile ilk bilimsel ilişkilerin gelişmesi sürecinde yabancı uzmanlardan yararlanılarak yurtdışındaki örneklerine benzeyen öğretim kurumlarının açılmasında önemli rol oynamıştır. Bu kurumlardan biri olan “Askerî Baytar Mekteb-i Âlîsi” (Askeri Veteriner Okulu) Prusyalı Veteriner Hekim Godlewsky tarafından 1842 yılında İstanbul’da kurulmuştur. Veteriner hekimliği alanında gerçekleştirilen uluslararası ilişkiler, eğitim-öğretim ve uzman değişimiyle sınırlı kalmamış; veteriner hekimliği hizmetlerine yönelik kurumsallaşma, organizasyon ve yasal yapılanma süreçlerinde de etkili olmuştur. Türkiye’nin de taraf olduğu uluslararası veteriner hekimliği ve hayvan sağlığı anlaşmalarının ilki, Cumhuriyetin ilanından beş yıl sonra -1928 yılında- bulaşıcı hayvan hastalıklarının önlenebilmesi için ulusal düzenlemelerin yeterli olamadığının anlaşılması ve bu hastalıklarla mücadele için uluslararası veteriner hekimliği anlaşmalarının da yapılmasının zorunlu hale gelmesi nedeni ile imzalanmıştır. İlk anlaşmanın imzalandığı tarihten araştırmanın sonlandırıldığı 30 Mart 2005 tarihine kadar, veteriner hekimliği ve hayvan sağlığı alanlarında çok taraflı ve iki taraflı olmak üzere toplam 40 anlaşmanın imzalandığı saptanmıştır. Çeşitli yayınlarda, veteriner hekimliği alanında 1970’li yıllara kadar yapılan uluslararası anlaşmalara yer verilmişse de konuyu bütünsel, sistematik ve güncel olarak ele alan bir çalışma belirlenememiştir. Bu araştırmada, bu alanda yapılan anlaşmaların gerekçeleri, geçerlilikleri ve yansımaları ortaya konularak, 82 yıllık dönemde bu konudaki gelişmelerin bilimsel açıdan değerlendirilebilmesine olanak sağlanmıştır.Anahtar Kelimeler: Veteriner hekimliği; Türkiye; uluslararası işbirliğiTurkiye Klinikleri J Med Ethics 2009;17(1):23-32
|
|
|
|
|
