|
|
Psikiyatrik Ötanazi
Dr. N. Yasemin OĞUZa
aDeontoloji AD, Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi, ANKARA
Ötanazi düşüncesine ve uygulamasına karşı çıkan savlardan çoğunun ortak yönü, onun kişideki ruhsal bir hastalığın sonucu olarak ortaya çıkan ölme isteğine dayandığı sayıltısını içermeleridir. Bu savlarda psikiyatrinin özkıyım karşısındaki tutumu temel eksen olarak kabul edilmektedirler.
Bu yazıda, söz konusu savlara karşı, "psikiyatrik ötanazi" kavramının tarihçesi, tanımı ve etik dayanakları üzerine durulacaktır. Psikiyatrik ötanaziyi savunan ve ona karşı çıkanların, tıbbın öteki alanlarındaki ötanazi uygulamaları, özkıyım ve cinayet olguları ile karşılaştırıldığında, savlarını nasıl temellendirdikleri incelenecektir. İki temel soruya yanıt aranacaktır. Bunlardan birincisi, her ölüm isteğinin, bir ruh hastalığının belirtisi olup olmadığıdır. Eğer her ölüm isteği bir ruh hastalığının belirtisiyse, söz konusu isteğin karşılanması yerine, tedavi edilerek engellenmesi ve ortadan kaldırılması mı gereklidir sorusunu sormak kaçınılmaz olacaktır. İkinci soru ise, ruh hastalarının hastalık belirtisi olarak kabul edilemeyecek ölme istekleri olup olamayacağıdır. Ruh hastasının ölme isteği bazı koşullarda haklı bulunabilir mi sorusuna verilen yanıt "evet" bile olsa bu, isteğin yerine getirilmesi konusundaki tartışmayı ortadan kaldırmayacaktır.Anahtar Kelimeler: Ötanazi, psikiyatrik; etik, medikalTurkiye Klinikleri J Med Ethics 2005, 13:20-25
|
|
|
|
|
